Zapytanie ofertowe

Produkt:

Imię i nazwisko / Nazwa firmy / Osoba konatktowa:

e-mail:

Telefon:

Treść zapytania:

Rodzaje kominków

Rodzaje zabudów kominka:

 

KOMINEK OTWARTY
Budowane, aby sprawiać przyjemność miłośnikom żywego ognia. Ich największą zaletą jest bliski kontakt z ogniem, zapachem oraz trzaskiem palących się szczap drewna. Budowane są najczęściej z cegieł i płyt szamotowych. Duża dowolność, co do kształtu i rozmiarów oraz wykorzystywanych materiałów wymaga jednak szczególnej uwagi, aby zachować odpowiednie proporcje paleniska. Ważna jest tu wielkość otworu paleniska i jego głębokość w ścisłym powiązaniu z przekrojem komina i jego możliwościami ciągu spalin. Spaliny uchodzą z dużą prędkością i wysoką temperaturą do komina, więc i możliwości odzysku ciepła są niewielkie. Tego typu kominki pełnią głównie funkcje dekoracyjne, gdyż ich sprawność grzewcza jest niewielka.
Otwarty kominek jest może bardzo romantyczny, dostarcza jednak stosunkowo niewiele energii cieplnej.

 

KOMINEK KONWEKCYJNY
Jest to jak do tej pory najbardziej rozpowszechniony sposób budowy kominków w Polsce. Wytwarza on duże ilości gorącego powietrza, ogrzewając pomieszczenie, w którym stoi. Jego największą zaletą jest uzyskiwanie w bardzo krótkim czasie olbrzymich ilości gorącego powietrza. Ciepło odzyskiwane jest w wyniku przepływu powietrza przez komorę grzewczą kominka. Powietrze z pomieszczenia wpada do komory kominka w jej dolnej części, ogrzewane jest przez korpus paleniska, a następnie wydostaje się przez kratki w obudowie z powrotem do pomieszczenia. Ciepło, zatem rozprzestrzenia się w pokoju na zasadzie mieszania powietrza. Przy okazji można wykorzystać wytworzone ciepło, przesyłając je do innych pomieszczeń w domu za pomocą przewodów wentylacyjnych systemu „DGP”(Dystrybucja Gorącego Powietrza). W tym typie budowy podłącza się wkład kominkowy najczęściej bezpośrednio do komina, jednak dla zwiększenia efektu cieplnego zaleca się stosowanie różnego rodzaju radiatorów.
Obudowy kominków konwekcyjnych najczęściej wykonane są z materiałów izolacyjnych, takich jak gips lub beton komórkowy z elementami z kamienia naturalnego. Całość obudowy jest w takich przypadkach od środka zaizolowana, a powierzchnia obudowy pozostaje chłodna. Do obudowania kominków konwekcyjnych stosuje się również kafle piecowe, jednakże – mimo ich nagrzewania – stanowią one jedynie element dekoracyjny kominka. Zaletami tego rozwiązania są również: prosty montaż, dostępność materiałów oraz niski koszt wykonania kominka. Kominki konwekcyjne doskonale sprawdzają się w pomieszczeniach o wysokim zapotrzebowaniu na energię cieplną, w domach o słabej izolacji cieplnej oraz tam, gdzie jest potrzeba szybkiego dogrzania pokoi. Niestety, w nowobudowanych domach o niskim zapotrzebowaniu na energię cieplną kominki te powodują bardzo szybkie przegrzanie pomieszczeń i dyskomfort w użytkowaniu. Konstrukcja kominka konwekcyjnego sprawia, że cała energia cieplna jest bezpośrednio po wytworzeniu przekazywana wprost do pomieszczenia. Wadą kominków konwekcyjnych jest fakt, że powodują ciągły ruch powietrza we wnętrzach i przemieszczanie się wraz z nim kurzu i alergenów, co powoduje dodatkowo zabrudzenie okolic kratek wylotu gorącego powietrza. Zjawiska te dodatkowo intensyfikuje zastosowanie dystrybutora powietrza z wentylatorem.
Takie rozwiązanie jest idealne, jeśli na niewielkiej powierzchni wymagana jest duża moc grzewcza uzyskiwana na zasadzie konwekcji, czyli przez szybkie podgrzanie opływającego wkład powietrza.

 

KOMINEK AKUMULACYJNY
Kominki grzewcze w systemie mieszanym łączą kominek konwekcyjny z efektywnością pieca akumulacyjnego. Największą zaletą tego rozwiązania jest wysoka efektywność grzewcza przy zachowaniu prawdziwej wizji ognia kominkowego. Przy budowie kominków grzewczych stosuje się masy akumulacyjne, w różnej postaci i kształtach. Spaliny z paleniska wkładu kominkowego kierowane są do kanałów ceramicznych (system KMS i CMA) lub nasadowych krążków tworzących masę akumulacyjną. Przechowują one energię cieplną na następnych kilka do kilkunastu godzin. Masa akumulacyjna w kominku zajmuje znacznie mniejszą objętość niż szamotowa w piecu kaflowym, spełnia jednak doskonale swoje zadanie ze względu na znacznie większą gęstość.
Obudowa kominka wykonana jest z materiałów ceramicznych, dobrze przewodzących ciepło, takich jak kafle piecowe, płyty lub cegły szamotowe. Do budowy wykorzystuje się tynki i inne materiały zduńskie przystosowane do wysokich temperatur. W obudowie nie stosuje się kratek wydmuchujących gorące powietrze do pomieszczenia w którym stoi kominek. Ciepło oddawane jest przede wszystkim za pomocą promieniowania całej powierzchni kominka. W związku z przejęciem przez masę kumulacyjną nadwyżki ciepła i sukcesywne jej uwalnianie w czasie, nie występuje efekt przegrzania pomieszczenia i zachowany jest wysoki komfort cieplny przez wiele godzin.

 

PIEC AKUMULACYJNY
Jego zaletami są maksymalna efektywność spalania drewna oraz zdolność kumulacji wytworzonej energii cieplnej znacznie większa niż w kominku grzewczym. Piec kumulacyjny zbudowany jest z trzech podstawowych elementów: paleniska, masy akumulacyjnej i obudowy. Wszystkie elementy pozostają w związku z sobą, lecz są niezależne od siebie. Ten sposób budowy sprawia, że nie jesteśmy w zasadzie ograniczeni, co do bryły naszego pieca, dzięki czemu projektanci mogą popuścić wodzy fantazji indywidualizując projekty. Stosuje się paleniska szamotowe lub żeliwno - szamotowe, które zapewniają optymalne i całkowite spalanie drewna, uzyskując wysoką temperaturę na wyjściu spalin. Dzięki temu jest możliwe nagrzanie kilkuset kilogramowej masy kumulacyjnej, którą tworzą kanały wykonane z cegieł i płyt szamotowych lub gotowych modułów ceramicznych o wysokiej gęstości (KMS lub CMA). Wielkość masy akumulacyjnej powiązana jest z rozmiarem paleniska i dobierana według prawideł rzemiosła zduńskiego, przyjmuje się, że na 1 kg suchego drewna przypada ok. 60 - 80 kg masy akumulacyjnej. Skuteczność masy w odzyskiwaniu ciepła, pokazuje spadek temperatury spalin z 800÷1000 ºC, na wyjściu z paleniska, do 140÷180 ºC przy wejściu do komina. Wewnątrz pieca znajduje się zamknięte powietrze, które przenosi ciepło z masy na obudowę. Obudowy wykonane są z materiałów ceramicznych dobrze przewodzących ciepło, takich jak kafle piecowe lub odlewane płyty akumulacyjne. W piecach paleniska mają drzwi wogóle pozbawione wizji ognia lub posiadają taką szybę, która umożliwia jedynie obserwację tego, co dzieje się wewnątrz. Szyby są mniejszych rozmiarów niż w kominkach, aby zminimalizować emisję ciepła i zakumulować go. Piec akumulacyjny ma doskonałą charakterystykę cieplną. Pomimo wytworzenia dużych ilości ciepła z jednego załadunku drewna, oddaje je w sposób ciągły przez następne kilkanaście do dwudziestu kilku godzin. Dzięki temu nie musimy stale podkładać do paleniska, by mieć ciepło, a także nie jesteśmy narażeni na duże wahania temperatur w pomieszczeniu.

 

PIEC KONWEKCYJNY
Powietrze z pomieszczenia opływa wkład grzewczy i metalowy radiator i wraca do pomieszczenia poprzez kanały i kratki wentylacyjne. Moc grzewcza jest odczuwalna szybko i bezpośrednio. Piec konwekcyjny wytwarza duże moce grzewcze w krótkim czasie. Komora grzewcza, podobnie jak metalowe radiatory, przez które prowadzone są gazy opałowe w celu "schłodzenia", stoją swobodnie we wnętrzu pieca. Chłodniejsze powietrze z pomieszczenia wpływa u dołu pieca i ogrzewa się o powierzchnie grzewcze. Tak ogrzane powietrze wydostaje się do pomieszczeń przez kanały i kratki wentylacyjne. Piec konwekcyjny oddaje ciepło już po kilku minutach od rozpalenia, szybciej się jednak schładza.

 

PIEC TYPU KOMBI
Piec typu kombi stanowi kombinację pieców konwekcyjnych i akumulacyjnych. Obok ciepła zakumulowanego w kanałach ceramicznych wykorzystuje się do konwekcji gorące powietrze pochodzące z żeliwnego lub stalowego korpusu paleniska podczas spalania. Często stosuje się tu zamykane kratki nawiewowe, gdyż po wygaśnięciu ognia w palenisku przepływające przez komorę grzewczą powietrze wychładzałoby niepotrzebnie masę kumulacyjną pieca. Taki system mieszany stosuje się często, gdy pomieszczenie opalane jest nieregularnie i zachodzi potrzeba szybkiego dogrzania pomieszczenia lub zastosowania ograniczonej dystrybucji powietrza i dobierany jest odpowiednio do potrzeb i życzeń klienta. Wszystkie systemy pieców kaflowych można oczywiście wyposażyć w palenisko z dużą szybą, która zapewnia widok na ogień.

 

HIPOKAUSTOWY PIEC
W piecu, w czasach rzymskich, zwanym hypokaustą ciepło promieniuje z dużych powierzchni ścian. Niewątpliwą zaletą hypokausty jest to, że daje ona bardzo duże możliwości zabudowy. Piec tego typu jest to jedna duża lub system połączonych komór cieplnych znajdujących się w pomieszczeniach przyległych lub na wyższych kondygnacjach. Piece tego typu są piecami akumulacyjnymi o mocno rozbudowanej powierzchni ścian obudowy tworzących komory grzewcze pieca. Komora grzewcza pieca pozostaje zamknięta (nie posiada kratek wywiewnych), a powietrze krąży kanałami powietrznym wewnątrz pieca. Do budowy hypokausty stosuje się paleniska piecowe o dużej mocy. Dla uzyskania dużej ilości ciepła stosuje się masę akumulacyjną lub radiatory. Komora hypokausty wykonana jest z materiałów ceramicznych dobrze przewodzących ciepło, jak kafle, płyty szamotowe lub akumulacyjne.

 

OGRZEWANIA CAŁEGO DOMU
Obecnie możliwe jest ogrzewanie całego domu oraz ciepłej wody użytkowej za pomocą pieca lub pieco - kominka III generacji jako podstawowego źródła energii cieplnej. Wykorzystuje się do tego celu wysokotemperaturowe wkłady grzewcze z zastosowaniem wodnego wymiennika ciepła. Woda w tym wypadku stanowi akumulator ciepła. Zaletą są niskie koszty eksploatacji. Należy jednak pamiętać, że przy zastosowaniu drewna jako źródła ciepła nasz system centralnego ogrzewania musi być uzupełniony o zbiornik buforowy. Bufor ma też tę zaletę, że może połączyć inne źródła energii, jak solar, piec gazowy czy piec olejowy. Dzięki niemu nie musimy regularnie palić w piecu czy kominku, a ciepło będzie zawsze dostępne. Tylko w takim przypadku ogrzewanie domu drewnem będzie naprawdę komfortowe i piec lub pieco - kominek będzie podstawowym źródłem grzewczym.